ระบบ รพ.รัฐของไทยจะพัฒนากี่โมง

ไปรพ.ราชวิถีไปรับยาซึมเศร้าคืองงกับระบบคนของเขาเราแจ้งว่ารามารับยาต่อเนื่องของโรคแต่หมอไม่ได้นัดส่งเราขึ้นไปชั้น9ตึกทศมินเราบอกเราไม่มีใบนัดเพราะหมอไม่ได้นัดก็บอกเราว่าระบบต้องทำนัดก่อนต้องคุยกับพยายาบาลเราก็ถามว่าทำตามแล้วจะได้ยาไหมนางก็บอกไม่ได้ยาวันนี้คือซึมเศร้าอ่ะยาหมดแต่จะไม่จ่ายยาแต่จะให้ทำนัดคือจนท.ไม่เข้าใจเหรอว่าคนไข้ต้องการยาถึงดั้นด้นดันทุรังมารพ.เนี่ยและเราจ่ายเงินเองไม่ไดัมาขอฟรีแล้วคืออะไรยาก็จะไม่ให้พบหมอก็ไม่ให้พบให้ทำนัดเพื่อไรวะไปธรรมศาตร์บอกว่ายาหมดขาดยาน้องพยาบาลแทบจะลัดคิวให้ พยาบาลแก่แก่เนี่ยเป็นเห้ไรวะมันจะเอาตามสเตปมันอย่างเดียวไม่สนใจคนไข้ว่ามาเพราะอะไรจะเอาแต่ระบบก็ขอว่าส่งไปตรวจห้องอื่นได้ไหมเพราะยาหมดจะให้ทำยังไงให้ช่วยหน่อย ก็ดันทุรังจะให้ทำแต่นัดก็โวยสิว่ายาหมดวันนี้มาถึง รพ.แต่ไม่ช่วยอะไร จะมาทำเพื่ออเข้าใจไหมว่าคนมันนอนไม่ได้เนี่ยโคตรทรมานเลย ใครจะอยากเป็นวะไอ้โรคซึมเศร้าเนี่ย เป็นบุคลากรทางการแพทย์ยังไม่เข้าใจคนป่วยเลยแก่กะโหลกกะลาจริงมารอบนี้รอบเดียวแหละเพราะเร่งด่วนต่อไปกูไปธรรมศาสตร์ดีกว่านั่งรถไกลหน่อยแต่พยาบาลเด็กเขาเข้าใจคนไข้มากกว่าพวกแก่กะโหลกกะลาเยอะ โคตรโมโหน่าอัดเหมือนกระสอบทรายให้หายแค้น เป็นบุคลากรต้องเข้าใจคนไข้ด้วยเว้ยกูเสียตังไม่ได้กินภาษีใคร